Afsprakenlijn: 078 - 621 41 18
Spoed:  078 - 617 78 98

Miskraam

Bij één op de vijf zwangerschappen (20%) treedt er in de eerste weken vaginaal bloedverlies op. Dit wordt door veel vrouwen als verontrustend ervaren. Toch is bij 'slechts' de helft hiervan sprake van een miskraam.

Onschuldig bloedverlies

Er zijn een aantal onschuldige situaties waarin bloedverlies kan optreden. Er is dan geen sprake van een miskraam. Enkele voorbeelden hiervan zijn:

Innestelingsbloeding: Door de ingroei van het vruchtje in het baarmoederslijmvlies kan er een bloeding optreden. Dit gebeurt meestal tussen de vierde en zesde week.

Contactbloeding: Zodra je zwanger bent zijn de cellen aan de buitenkant van de baarmoedermond extra gevoelig. Door druk kunnen deze cellen snel gaan bloeden. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren na gemeenschap, persen op ontlasting, lichamelijke belasting, veel hoesten.

Overige oorzaken: Als je aambeien hebt kan het zijn dat het bloedverlies hiervan afkomstig is. Ook een onopgemerkt snijwondje na het scheren is weleens de oorzaak. Soms heeft iemand bloedingen zonder dat de zwangerschap in gevaar is, maar is er geen duidelijke reden aan te wijzen.

Hoe herken je een miskraam?

Het verloop van een miskraam is bij iedereen anders. Maar over het algemeen begint het met vaginaal bloedverlies dat in hoeveelheid toeneemt. De bloeding kan binnen enkele uren tot dagen toenemen en kortdurend (6-12 uur) hevig zijn. Dit kan gepaard gaan met weeënachtige pijn, of hevige menstruatiepijnen. Ook kan iemand stolsels of stukjes weefsel (baarmoederslijmvlies) verliezen. Het verlies van het vruchtje is niet altijd duidelijk zichtbaar. Nadat het zwangerschapsweefsel is afgestoten zal het bloedverlies en de buikpijn afnemen. Het bloeden na een miskraam kan zelfs twee tot drie weken duren, maar meestal is het binnen zo'n tien dagen gestopt.

Soms is er geen bloedverlies maar blijkt bij de echo dat er geen hartactie is. In dit geval kun je de miskraam niet zelf herkennen. De zwangerschapsklachten kunnen dan nog steeds aanwezig zijn.

Wanneer moet je de verloskundige bellen?

Als je vaginaal bloedverlies hebt, ga dan bij jezelf na of het mogelijk één van de onschuldige oorzaken (zie bovenstaand) kan hebben. Maak je je ongerust neem dan altijd contact op met ons. Bel ons altijd bij:

Ruim bloedverlies: dat wil zeggen zoals bij een gewone menstruatie of meer.

Klachten zoals duizeligheid, flauwvallen, sterretjes zien in combinatie met ruim bloedverlie

Buikpijn / krampen

Koorts: lichaamstemperatuur hoger dan 38 graden Celsius.

Echo

Alleen een echoscopiste kan vaststellen of de zwangerschap op dat moment intact is, of dat er sprake is van een miskraam. Meestal wordt er een inwendige echo gedaan.

De echo is goed: Vanaf ongeveer 6 weken is het mogelijk om de hartslag te zien van het embryo. Het vaststellen van hartactie maakt de kans op een miskraam een stuk lager, dus dat is gunstig. Maar ondanks een goede echo is een miskraam nog niet uit sluiten. Dit betekent dat de zwangerschap op het moment van de echo intact is, maar dit wil niet zeggen dat het zo blijft. Indien nodig zal de echo een  aantal weken later worden herhaald.

De echo is niet goed: Er is geen hartactie zichtbaar en soms is het embryo ook te klein voor de zwangerschapstermijn, dan is er helaas sprake van een miskraam. Samen met der verloskundige bespreek je wat de mogelijkheden zijn.

De echo is onduidelijk: Als iemand nog heel pril zwanger is (voor de 6e / 7e week), dan kan het zijn dat de echoscopiste geen hartactie ziet, omdat het hartje nog moet gaan beginnen met kloppen. Je kan dan dus nog niet vast stellen of er sprake is van een miskraam. De echo zal dan binnen enkele weken worden herhaald. Wanneer de echoscopiste geen zwangerschap kan vaststellen die in de baarmoeder is ingenesteld, dan bestaat de mogelijkheid van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, EUG genoemd. Een EUG is erg zeldzaam, en het vaststellen ervan is lastig. Wanneer er een vermoeden bestaat op een EUG dan zal je worden doorverwezen naar de gynaecoloog voor nader onderzoek.

Belangrijk om te weten

Er zijn een aantal dingen waar je op moet letten als je een miskraam hebt:

Je mag paracetamol gebruiken tegen de buikpijn.

Om infectie tegen te gaan mag je geen gemeenschap hebben zolang het bloedverlies duurt. Ook een bad wordt afgeraden. Gebruik geen tampons, maar gewoon maandverband.

Bij bijzonderheden of vragen kun je altijd contact opnemen met de dienstdoende verloskundige op het spoednummer.

Als je weet dat je bloedgroep rhesus negatief is, meld dit dan bij je verloskundige. Soms is het dan nodig dat je een injectie krijgt met rhesus-antistoffen. Dit is afhankelijk van de termijn waarop de miskraam plaatsvindt.

Na de miskraam

Het bloedverlies na een miskraam of curettage kan 2 tot 3 weken duren. Meestal word je weer ongesteld zo'n vier tot zes weken later. Je kan dan ook weer zwanger worden. Is het zo dat het bloeden na de miskraam langer aanhoudt dan drie weken, of je bent na 8 weken nog niet ongesteld geworden (en je bent niet opnieuw zwanger), dan kan het zijn dat er misschien wat miskraamweefsel in de baarmoeder is achter gebleven. Dit kan met een echo worden bekeken. Het beoordelen van het verloren weefsel/vruchtje tijdens de miskraam is niet zinvol en kan weinig zeggen over de compleetheid van de miskraam.

Meerdere miskramen

Sommige vrouwen hebben meer dan eens een miskraam. In dat geval is het mogelijk om verder onderzoek te doen naar eventuele achterliggende oorzaken, dit wordt gedaan bij de gynaecoloog. Dit onderzoek bestaat uit chromosomenonderzoek van man en vrouw en bloedstollingsonderzoek van de vrouw. Het chromosomenonderzoek kan direct worden gedaan, maar de uitslag duurt ongeveer 3 maanden. Het bloedstollingsonderzoek kan pas 10 weken na de miskraam worden gedaan. Deze uitslag is na ongeveer een week bekend. De huisarts of verloskundige kan zorgen voor een verwijzing.

Herstel

Het lichamelijk herstel is meestal vlot. Het is verstandig om met gemeenschap te wachten tot het bloedverlies gestopt is. Na 4 tot 6 weken komt de menstruatie meestal weer op gang.

Hoe mensen omgaan met de verwerking van een miskraam is per persoon verschillend. Een miskraam is veelal het verlies van een gewenste zwangerschap. Neem tijd voor verwerking, geef je verdriet de ruimte. Praat er over met mensen in je omgeving. Tien procent van alle zwangerschappen eindigt in een miskraam, dus jaarlijks hebben 20.000 vrouwen een miskraam!

Bij een miskraam voelen veel vrouwen zich schuldig en vragen zich af of iets in hun handelen de miskraam zou hebben veroorzaakt. Deze gevoelens zijn veelal onterecht. Je krijgt geen miskraam van een paracetamol, stress, vrijen, een boodschappenkrat tillen of dat ene wijntje. Een miskraam is in veruit de meeste gevallen op basis van een (spontane, niet erfelijke) afwijking in de chromosomen van het embryo. Een miskraam wordt dus meestal veroorzaakt door deze natuurlijke selectie.

Als je hulp nodig hebt bij de verwerking neem dan contact met ons op of met de huisarts.

Begeleiding van de verloskundige

Wij begeleiden je tijdens de periode van de miskraam. We geven jou en je partner informatie over wat je kunt verwachten bij een miskraam en maken eventueel een afspraak voor een echo of voor een behandeling bij de gynaecoloog. Ook hebben we na de miskraam nog contact over de verwerking en geven we verder advies voor een volgende zwangerschap. Bij een volgende zwangerschap kunnen we rond 7-8 weken een echo voor je afspreken.

 

Meer informatie over miskraam

Miskraam - deverloskundige.nl

Folder miskraam KNOV

Folder Een miskraam Albert Schweitzer ziekenhuis

Lucina Tweets

LucinaDordrecht
LucinaDordrecht Leuke en duidelijke uitleg over verstrijking en ontsluiting en het effect van verschillende soorten weeën/contracti… twitter.com/i/web/status/9…

1 week geleden via Facebook